Kategorie szkoleń
Katalog szkoleń
Formularz zgłoszeniowy
Newsletter
Zapisz się na naszą listę mailingową, aby otrzymywać informację o najnowszysch szkoleniach.

Planowane zmiany w zakresie wewnatrzwspolnotowej dostawy towarow

Planowane zmiany w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

Jedną z planowanych zmian w podatku VAT, zawartych w projekcie ustawy z dnia 10.08.2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw, jest nowelizacja dotycząca wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Zgodnie z projektem ustawy zmiany mają obejmować przeredagowanie przepisów ustawy o VAT określających przypadki, w których podatnik nie uznaje pewnych czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zmiany obejmą również przepisy odnoszące się do momentu powstania obowiązku podatkowego, jak również dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zmiany w zakresie przypadków, które nie stanowią wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów


Co do zasady, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego. Ustawodawca za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje również przemieszczenie przez podatnika lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika (art. 13 ust. 3 ustawy o VAT).

W myśl art. 13 ust. 4 pkt 4, 6-7 ustawy o VAT przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy o VAT przez podatnika lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w przypadku gdy:
• towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika, pod warunkiem że podatnik posiada dokument celny potwierdzający objęcie tych towarów procedurą wywozu (pkt 4);
• na towarach mają zostać wykonane usługi na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, na rzecz tego podatnika, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju (pkt 6);
• towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, w celu świadczenia usług przez tego podatnika (pkt 7).
Planowane zmiany mają dotyczyć ww. pkt 4, 6-7 ust. 4 art. 13 ustawy o VAT. Według projektu ustawy przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy o VAT przez podatnika lub na jego rzecz nie będzie się uznawać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w przypadku gdy:
• towary będą przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika (pkt 4),
• towary będą przedmiotem wykonanych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju usług ich wyceny lub mają być wykonane na tym innym terytorium na nich prace na rzecz tego podatnika, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju (pkt 6),
• towary będą czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, w celu świadczenia usług przez tego podatnika, pod warunkiem że towary te po ich wykorzystaniu zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju po wykonaniu usług przez tego podatnika (pkt 7).

Zatem z powyższych zmian wynika, iż ustawodawca w pkt 4 planuje zrezygnować z warunku, aby towary na terytorium Polski, z którego są przemieszczane, zostały, w związku z czynnością odpowiadającą eksportowi towarów, objęte procedurą wywozu na podstawie przepisów celnych. Wobec tego przepis ten będzie obejmował przypadki, w których podatnicy dokonają zgłoszeń celnych w kraju unijnym innym niż Polska. Istotnym będzie, aby towary były przedmiotem eksportu towarów (czyli nastąpił wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty).
W projektowanym pkt 6 doprecyzowano, że przemieszczenia towarów nie będzie się uznawać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, gdy na towarach mają zostać wykonane takie usługi jak obejmujące wycenę towarów lub prace na nich, natomiast w pkt 7 zrezygnuje się z ograniczenia czasowego (24 miesięcy), w którym towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, w celu świadczenia usług przez tego podatnika.

Zmiany w zakresie obowiązku podatkowego


Obecnie, zgodnie z art. 20 ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, jednakże w przypadku gdy przed upływem tego terminu podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Zgodnie z projektem ustawy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy będzie powstawał z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonana zostanie ta dostawa. W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, wykonywanej w sposób ciągły przez okres dłuższy niż miesiąc, będzie się uważać ją za dokonaną z upływem każdego miesiąca do czasu zakończenia dostawy tych towarów.
Przy tym podkreślić należy, iż uchylony zostanie ust. 3 art. 20 ustawy o VAT dotyczący powstania obowiązku podatkowego z tytułu zaliczki w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów. Zatem istotną zmianą będzie to, że otrzymanie całości lub części zapłaty przed dokonaniem transakcji wewnątrzwspólnotowych nie będzie powodować powstania obowiązku podatkowego.

Zmiany w zakresie dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

Według aktualnego stanu prawnego podatnik dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, ma prawo do stawki podatku 0%, pod warunkiem że:
1) dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2)  przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Dowodami podstawowymi (wskazanymi w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT), są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2) kopia faktury,
3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

Zgodnie z planowaną zmianą art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów będzie podlegać opodatkowaniu według stawki podatkowej 0 %, pod warunkiem że podatnik:
1) dokona dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2) przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będzie posiadał w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,
3) składając deklarację podatkową, w której wykaże tę dostawę towarów, będzie zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Ponadto uchylony zostanie w art. 42 w ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT.
Z powyższego wynika, iż planowana jest modyfikacja art. 42 ust. 1 ustawy o VAT poprzez wykreślenie warunku wystawienia faktury oraz podania na niej numeru kontrahenta oraz swojego numeru VAT-UE. Zgodnie z proponowaną zmianą wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem, że podatnik dokona dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej oraz składając deklarację podatkową, w której wykaże tę dostawę towarów będzie zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
Wobec tego ww. zmiana będzie uwzględniać orzecznictwo krajowe (np wyrok WSA w Warszawie z dnia 28.10.2010r., sygn. III SA/Wa 603/10), które kwestionuje uzależnienie stosowania stawki 0% od rejestracji przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Tym samym proponowane zmiany pozwolą podatnikowi na zastosowanie stawki 0 % podatku, nawet jeżeli nie będzie zarejestrowany do transakcji wewnątrzwspólnotowych w momencie dostawy towarów, ale pod warunkiem rejestracji jako podatnika VAT UE, najpóźniej na moment składania deklaracji.
Podkreślić należy, iż ustawodawca planuje usunięcie z listy dokumentów potwierdzających wewnątrzwspólnotową dostawę kopii faktury, która faktycznie nie może stanowić dokumentu potwierdzającego dostarczenie towaru nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.


Łukasz Gogola
doświadczony wykładowca, praktyk